ايوان ، حرم ، گنبد ، رواقها و شاه نشين با آئينه كاري و گچ بري و كتيبه هاي چندي تزئين يافته است .پس از اتابكان در دوران صفوي و قاجار اين بنا چندين بار مرمت و تعمير شد.مرقد حضرت در شاه نشين گنبد و مسجد بالاسر قرار داردو دو مناره كوتاه در دو انتهاي ايوان سر برافراشته است.كاشي كاري معرق و زيباي گنبد در سال 1345ه.ش پايان يافت .در مجاورت زيارتگاه شاه چراغ بقعه سيد مير محمد برادر شاه چراغ واقع شده است.اين مزار شامل حرم بزرگ و شاه نشين مي باشد.مرقد در شاه نشين شمالي آن قرار دارد .ساختمان اين بنا متعلق به قرن دهم هجري قمري است و در عهد زنديه و قاجار مرمت شده و تزئين يافته است.گنبد آن كاشي كاري و به شيوه گنبدهاي زمان قاجار ساخته شده است



منابع این مقاله :
worldisround.com
topirantravel.com/
shirazcity.org
www.farsp.ir
www.fars.ir
farsmiras.ir
,…

آرامگاه سعدی

بناي كنوني آرامگاه سعدي اقتباساتي از كاخ چهلستون اصفهان است و ابنيه قديم را توام با معماري جديد دارا مي باشد. ايواني با ستونهاي چهار ضلعي بلند با تزئينات كاشي كاري در جلو بقعه واقع شده است و گنبد كاشي فيروزه فام بر فراز بقعه جلوه خاصي دارد . درون بقعه كتيبه هايي كاشي كاري حاوي منتخباتي از گلستان و بوستان و لوحه اي كه تاريخچه ساختمان را معلوم مي سازد ، ديوارها را زينت بخشيده است. بناي قبلي آرامگاه از دوران كريم خان زند شامل دو اطاق بزرگ در دو طرف ايوان ،پله طاق نما و غرفه هاي كوچك در وسط بوده است و در يك اطاق قبر سعدي در اطاق ديگر قبر مرحوم شوريده فصيح الملك شاعر معروف شيرازي در قرن اخير قرار داشت .طبعا براي احداث بناي كنوني ساختمان قديمي را منهدم ساختند

دروازه قرآن

دروازه قران آرامگاه خواجوي كرمان كمال الدين ابوالعطا محمد بند علي بن محمود كرماني متخلص به خواجه شارع در پانزدهم شوال سال 967 هجري قمري متولد كرمان مي باشد.وي در جواني به كسب علوم متداول آن زمان و دريافتن رموزي شاعري در زادگاه خود مشغول شد.مقبره خواجه جانب غربي دروازه قران يعني سمت راست آن به مسافت كمي بالاتر از دروازه قران در دامان كوه محوطه با صفايي است كه درختان و حوض آبي قرار داردو قبر خواجو كرماني شاعر و عارف زمان سلطان ابوسعيد فرزند اولجايتو كه نامش محمود بوده و به سال 753 هجري در گذشته است در آنجا واقع است

باغ نارنجستان قوام

يكي از خانه هاي قديمي كه به نحو مطلوب در شيراز حفظ شده است خانه اجدادي خاندان قوام است . اين عمارت نارنجستان نام داردو توسط ميرزا ابراهيم خان قوام الملك در حدود صد سال پيش ساخته شده است خانواده قوام در اصل بازرگان و از اهالي قزوين بوده اند. اين خانواده پس از مهاجرت به شيراز به فعاليتهاي ديواني و دولتي رو آوردند و در دستگاه پادشاهان زند و قاجار به خدمت پرداختند . نارنجستان نماينده ذوق خانواده اشراف ايراني در قرن سيزدهم هجري قمري است .قسمت هاي بيروني و اندروني و مطبخ و آبدارخانه ، همچنين محل پذيرايي و باغهاي دلگشا جملگي در اين خانه سازمان يافته ايراني به هم ارتباط دارد.ايوان آئينه كاري كه چشم انداز آن به سوي باغ است .مركز اصلي قسمت بيروني خانه است

باغ عفیف آباد

عفیف آباد که آن را باغ گلشن نیز می نامند در مغرب شیراز و در جنوب خیابان قصرالدشت و در انتهای خیابان عفیف آباد واقع است.

این باغ یکی از قدیمی ترین و زیباترین باغ های شیراز است. مساحت باغ حدود 127 هزار متر مربع است. این باغ در دوره صفویه از جمله باغ های آباد شیراز و مقر پادشاهان وقت بوده است. سازنده عمارت فعلی باغ با 17000 متر مربع زیربنا، میرزا علی محمدخان قوام الملک دوم می باشد که در سال 284 ه.ق. آن را احداث نموده و قنات “لیمک” را که در 15 کیلومتری باغ و در محل قصر قمشه بود برای مشروب نمودن باغ خریداری کرد. این باغ سرانجام به یکی از وارثین قوام به نام عفیفه رسید و بدین نام نیز شهرت یافت

آرامگاه حافظ

بناي اصلي آرامگاه حافظ از آثار كريم خان زند و مربوط به سال 1187 هجري مي باشد. بناي اوليه داراي ايواني با چهار ستون سنگي در وسط بوده كه از جانب شمال و جنوب محل عبور داشته و در دو سمت آن دو اطاق بنا كرده بودند.قبر حافظ خارج از اين بنا و در وسط قبرستان پشت آن قرار داشت. در دوره هاي بعدي نرده آهني در اطراف قبر گذارده بودند كه صورت مناسبي نداشت. بارگاه حافظ بين سالهاي 1314 تا 1317 ه.ش بارگاه حافظ به صورتي كه اكنون موجود است درآمد. سنگ حوضهاي ابنيه كريم خاني كه جهت ادامه خيابان زند شيراز خراب گرديد به محوطه آرامگاه منتقل و در حوضهاي آنجا به كار رفت .با حفظ چهار ستون اصلي بناي قديمي ،16 ستون يكپارچه سنگي نظير آنها تهيه نمودند و ايوان بزرگ بيست ستوني كنوني را به طول 56 متر با تزئينات نقاشي و گچ بري و كاشي كاري تماما به سبك قديم و اصيل شيراز ايجاد كردند. اشعاري از حافظ در محل هاي وسط ايوان بزرگ در باغ دوم ايجاد گرديد و سنگ قبر قديم در محل اصلي خود محفوظ ماند .آرامگاه اهلي شيرازي كه در سال 924 هجري وفات يافته است و مزار مرحوم فرصت الدوله شيرازي كه در سال1339 هجري فوت نمود در پايين آرامگاه حافظ قرار دارد٠

__________________

باغ ارم

احداث آنرا به محمد قليخان ايلخاني نسبت مي دهند و بناي عمارت آنرا ازنصير الملك از اعيان شيراز مي دانند.بناي زيباي آنرا حاجي محمد حسن معمار كه مسجد نصير الملك نيز از آثار اوست طراحي كرده است .بر اساس طرح محوري طولي ساخته شده است وجوي آبي از وسط ضلع شمالي محوطه را به دو نيم مي كند و از عبور از وسط طبقه زيرين بنا به حوض بزرگي مقابل عمارت مي ريزد و از جانب ديگر حوض به صورت آبنما تا انتهاي باغ ادامه مي يابد و در مسير خود از دو حوض كوچك مستطيل نيز مي گذردوخيابان پهني كه از وسط ضلع جنوبي حوض آغاز ميشود با درختان سروناز بسيار بلندي كه در دوسوي آن كاشته شده و بوته هاي زيباي گل در حاشيه منظره بسيار زيبايي دارد. در امتداد محور اصلي باغ كوشكي با دوحوض مستطيل وجود داشته كه بعدها با ديواري از آن جدا شده است. يك خيابان پهن عرضي فاصل مياني و حوض بزرگ آب نماست .به موازات آن دو خيابان كم عرض ديگري شبكه مجموعه را تكميل كرده است. در اين باغ گذشته از درختان سروناز معروف ان درختهاي مركبات نيز نشانده شده است. در حال حاضر عمارت اصلي سه اشكوبه و خوض بزرگ و آيينه گون مقابل آن در قلب باغ واقع شده است و تالار طبقه زيرين كه اب نمايي از ميان آن مي گذرد با كاشي هاي خوش نقش هفت رنگ زينت داده شده است. نما سازي بنا شامل ايوان ستوندار بلندي در وسط و دو ايوان كوچك روي هم در دو جانب و در برابر طبقه دوم و سوم است. وجود خورشيدي بزرگ كولي دار بالاي ايوان بزرگ و خورشيدي هاي كوچك تر بالاي ايوانهاي جانبي با تزئينات زيباي كاشي بر شكوه بنا افزوده است . خورشيد مياني از صحنه اي از حجاريهاي ساساني تقليد شده است. چنانكه برروي ازاره هاي سنگي نيز صحنه هايي از نقشهاي برجسته تخت جمشيد كنده كاري شده است . تالارهاي بنا با تزئينات آئينه كاري و گچبري و ارسيها نمونه زيبايي از معماري دوران ميانه قاجار است٠

در باغ ارم فرصت الدوله

باغ ارم
باغ ارم

__________________

بازار وکیل - شیراز

از بازارهای شیراز است که در زمان کریم خان زند (1172 - 1193 ه.ق) در شرق شیراز در محله درب شاهزاده، در کنار مسجد وکیل و در شرق میدان شهدا احداث شده است.

معماری این بنا بر گرفته از بازار قیصریه لار و همچون بازارچه بلند اصفهان ساخته شاه عباس کبیر است اما عرض بازار وکیل بیش از سایر بازارهاست. همچنین 74 دهانه طاق ضربی بازار با ارتفاع بیش از 11 متر مرتفع تر از طاق سایر بازارهاست که البته هم اینک به علت خاکریزی کف بازار، ارتفاع طاق ها به ده متر تقلیل یافته است.این بازار که از نظرمعماری دارای سه فضای عبور و مرور (فضایی برای گذر مشتریان)، حریم مغازه (به ارتفاع تقریبی 2 پله بالاتر از سطح زمین)، فضای مغازه (محل فروش) است. دارای پنج در بزرگ است که در چهار سوی آن قرار گرفته است. هم چنین شامل دو رشته شمالی - جنوبی و شرقی - غربی است که چون صلیبی یکدیگر را قطع کرده اند. در تقاطع این دو رشته چهار سوق قرار گرفته است که بر روی یک هشتی قرار دارد. این چهار سوق دارای طاق بزرگ ضربی محکمی است و در پای طاق نیز چند ترنج آجرکاری شده است. در هشتی نیز مغازه هایی چهارگوش در دو طبقه وجود دارد.

ضلع شمالی - جنوبی بازار از دروازه اصفهان شروع می شود و تا کوچه جنوبی سرای مشیر ادامه می یابد. در دو طرف این راسته هر قسمت 41 جفت (82 باب) مغازه وجود دارد که در جلو هر یک سکویی از قطعات سنگی بزرگ که بر روی آن، ترنج هایی برجسته حجاری شده است. در این بازار برای مصونیت از رطوبت، مغازه ها را در حدود یک متر فراتر از سطح زمین ساخته اند. مغازه ها اغلب دارای پستو بوده و در دو طبقه طراحی شده اند.

در شمال شرقی این راسته، چند کاروانسرای قدیمی به نام های روغنی، گمرک و احمدی ساخته شده است که در ورودی آنها در درون بازار است. هر یک از این کاروانسراها دارای چندین حجره می باشند.

راسته شمالی - جنوبی را بازار بزازان نیز نامیده اند. در سال 1315 به علت گسترش خیابان زند 11 حجره از حجره های این ضلع از بین رفته است.ضلع شرقی - غربی نیز دارای دو بخش است:

1. قسمت شرقی چهار سوق که آن را بازار علاقه بندان می نامند. این بخش دارای 19 جفت مغازه است که هم اینک مرکز فرش است و مغازه های عطاری نیز در این قسمت یافت می شود.

2. قسمت غربی چهارسوق که آن را بازار ترکش دوزها می نامند و دارای 10 جفت مغازه است که هم اینک مرکز فروش فرش های ایرانی است.در ضلع جنوبی چهارسوق در موازات با بازار ترکش دوزها، بازار دیگری قرار دارد که مدخل آن در جلو سر در مسجد وکیل است و به بازار شمشیرگرها معروف است. این بازار نیز دارای 11 جفت مغازه است.در زیر چهار سوق، حوض بزرگی از سنگ مرمر قرار داشته که آب آن از مجرایی که از زیر بازار ترکش دوزها می گذشته، تأمین می شده است. این مجرا به صورت طاق ضربی است و از آجر و ساروج ساخته شده است و هم اینک نیز وجود دارد اما حوض مریری به علت بالا آمدن کف بازار، از بین رفته است.

سیستم تهویه هوا به علت ارتفاع زیاد سقف طاق و تویزه ای بازار کامل بوده. این امر به وسیله بادگیرهایی ساده انجام می گرفته هم چنین دریچه ها و روزنه هایی به نام جامخانه یا هورنور در زیر سقف تعبیه شده بوده که هوا و نور کافی را به بازار می رسانند اما هم اینک پس از مرمت، این روزنه ها بسته شده اند. هم اینک در بالای مغازه مشبک هایی جهت تهویه هوا و روشنایی وجود دارد.در ورودی جنوب این بازار در سال 1368 از جانب میراث فرهنگی، اندکی پی بندی شده است. سیم کشی جدید برق مغازه ها از یک طرف بازار به دیگر سو، چهره قدیمی بازار را مخدوش نموده است.

__________________
ارگ کریمخانی - شیراز

ارگ کریمخانی قصر سلطنتی و اندرونی کریم خان زند (م. 1193) حاکم شیراز بوده است که در سال 1180 ه.ق به دستور وی ساخته شد و در حال حاضر در شمال شرقی شیراز، در حوالی میدان شهدا واقع شده است.

کریم خان زند برای ساختن قصر خود ماهرترین سنگ تراشان، معماران و هنرمندان آن عصر را به شیراز دعوت کرد و بهترین نوع مصالح را از شهرها و کشورهای مختلف خریداری نمود و در اختیار کارگران قرار داد. در مدت زمان کوتاهی بنای ارگ ساخته شد. میدان کریم خانی به عنوان تأسیسات و ارسن شهری شامل سه بخش می شد:

1. بخش سیاسی که شامل عمارت کلاه فرنگی و دیوانخانه بود.

2. بخش اقتصادی که شامل بازار وکیل می شد.

3. بخش نظامی که شامل میدان مشق می شد.

در این میدان، ارگ به عنوان خانه پادشاه و هسته اصلی میدان عمل می کرد. درساختن ارگ، معماری نظامی و معماری مسکونی هر دو با هم به کار رفته است چرا که ارگ خانه پادشاه می بود و باید از ضریب امنیتی بالایی برخوردار باشد. بنابراین دیواره های بیرونی که همانند دیوارهای یک قلعه نظامی است، بسیار مرتفع است.دیواره بنا در پایین 3 متر ضخامت دارد و به صورت مخروط ناقص بالا رفته و ضخامت آن در بالا به 2.8 متر می رسد. و در قسمت بالا دیوارکی جانپناه دارد که محل استقرار سربازان بوده، تیرکش هایی نیز در این دیوار تعبیه شده که برخی کوچک هستند و حالت مورب دارند که محل قرار دادن تفنگ و اسلحه بوده و دیگر سوراخ های بزرگتری که برای راندن دشمن بوده است. هشتی ورودی آن فضای بزرگی است که یک در به باره بند (اصطبل) داشته و در حال حاضر مکان فروش بلیط است و در مقابل دری دارد که به پشت بام می رفته. همچنین در داخل هشتی چند طاق نما برای نشستن وجود دارد. هشتی ارگ نسبت به هشتی دیگر خانه ها تزیینات کمتری دارد. در قسمت باره بند اتاق هایی مخصوص سر مهتر وجود داشته که هم اینک ویران شده است. این مکان در زمان پهلوی به عنوان زندان زنان مورد استفاده قرار گرفت، در وسط آن ساختمانی احداث شده بود که به هنگام مرمت ویران شد

__________________

کلیسای ارامنه - شیراز

کلیسای مریم مقدس از کلیساهای شیراز است که به سال 1662 میلادی (1072 هجری) قبل از سلطنت شاه عباس دوم بنا شده است و تا به امروز باقی مانده است.

این کلیسا نزدیک مسجد مشیر، جنب بازارچه ارامنه واقع شده است. تالار نماز خانه آن یکی از بناهای ظریف باستانی و هنری قرن هفدهم است که به وسیله هنرمندان ارمنی و مسلمان شیراز ساخته شده است. به طوری که ارامنه شیراز اظهار می دارند پنج قطعه قالی گران بها نظیر همان پنج مجلس نقاشی سقف، در همان زمان بافته شده و کف نمازخانه را مفروش می ساخته است. طبق اظهار یکی از اعضای هیأت امنای ارامنه شیراز هنگامی که «مارتیروس سرکیس» تصدی این کلیسا را عهده دار بود، پنج قطعه فرش نفیس مزبور مفقود شده است و احتمالاً این فرش های گران بها را به انگلیسی ها فروخته اند.در تالار کلیسا گچبری هایی که می توان آن را از شاهکارهای قرن یازدهم دانست؛ وجود دارد. از همه مهم تر این که از داخل تالار و نمازگاه سقف نقاشی و گچبری شده و گنبدی شکل است. حال آن که از خارج و در روی پشت بام اثری از گنبد مدور و گنبدی شکل دیده نمی شود. پشت بام تالار نمازگاه چهارگوش است و بدینوسیله هر گونه اثری که حکایت از کلیسا بکند از خارج حتی از روی پشت بام های مجاور دیده نمی شود.

__________________
مسجد وکیل - شیراز

مسجد وکیل یا جامع وکیل از آثار دوره زندیه در شیراز است.

این مسجد با 11 هزار متر مربع مساحت، 8660 متر زیربنا، 120 متر طول و 80 متر عرض در سال 1187 ه.ق. توسط کریم خان زند در محله درب شاهزاده، خیابان طالقانی فعلی و در حد فاصل حمام وکیل و بازار وکیل ساخته شده است. در دو لنگه ورودی مسجد با 8 متر ارتفاع و 3 متر پهنا در هر لنگه، در ضلع شمالی مسجد قرار گرفته است. و در کنار آن نیز ورودی در بازار شمشیرگرها وجود دارد. بر فراز سر در مسجد کتیبه ای کاشی کاری شده قرار دارد که با خط نسخ آیات قرآنی بر روی آن نگاشته شده است. در پایان نیز تاریخ 1306 ه. قید گردیده است. بر فراز آن نیز در میان فضایی کاشی کاری شده، کتیبه ای قرار دارد که نام فتحعلی شاه و حسین علی میرزا با خط ثلث و آب طلاکاری شده بر روی آن نگاشته شده است.

__________________
بازار مشیر - شیراز

از بازارهای شیراز است که در محله درب شاهزاده قرار گرفته است. این بازار بقایای بازار قیصریه است که توسط امام قلی خان در غرب مدرسه خان ساخته شده است.

این بازار که از آجر و گچ ساخته شده است، بازار مرغ و اردوبازار را به یکدیگر متصل می نماید به گونه ای که اردوبازار در جنوب بازار وکیل و در مقابل بازار مرغ قرار می گیرد و در امتداد شرق و غرب نیز بازار مسگرها قرار می گیرد.این بازار در زمان قاجاریه بر اثر زلزله ویران شد و در سال 1299 ه.ق. مرمت شد. این بازار هم اینک مرکز فروش اسباب منزل است.این بازار شباهت فراوانی از نظر اجرایی با بازار وکیل دارد با این تفاوت که از هر ابعادی و مقیاسی، در مقیاس کوچکتری نسبت به بازار وکیل ساخته شده است. سقف این بازار همانند بازار وکیل دارای طاق تویزه است و در بالای عرقچین آن حورنورهایی دیده می شود در بالای دکانها نیز همان دریچه ها دیده می شود. تفاوت دیگر این بازار با بازار وکیل در این است که مغازه های این بازار اکثرا” یا هم سطح زمین و یا پایین تر از سطح زمین ساخته شده اند. که البته این مسئله شاید به نوع کالایی که د راین مغازه ها عرضه می شده بر می گردد. همچنین سردر ورودی مغازه ها یک قوس کجاوه ای است که با یک پاکار پهن به زمین می رسد. بازار دیگری به نام قیصریه به این بازار از سمت راست متصل می گردد که دارای 12 جفت مغازه است که اکثرا” سطحی بالاتر از سطح زمین دارند و مغازه ها دارای ارتفاع نسبتا” بلندی نسبت به بازار مسگرها می باشند.در قدیم ارتفاع مغازه ها را با توجه به جنسی که در آنجا فروخته می شده در نظر می گرفتند. به عنوان مثال مغازه های نانوایی همواره پایین تر از سطح زمین بوده اند و مغازه های عطاری بالاتر از سطح زمین.قیصریه همانند راسته درسته و غیره به نوعی بازار اطلاق می شود که در آن اجناس ظریف ساخته و عرضه می شدند مثل طلا و جواهرات و پارچه و … قیصریه ها باید حتما” درب ورود و خروج جداگانه داشته باشند که البته در بازار ذکر شده چنین دربی مشاهده نشده است

__________________

بازار مسگرها

از بازارهای شیراز در دوره قاجاریه است. این بازار در محله درب شاهزاده و در ضلع شرقی سرای مشیر قرار گرفته است و معماری آن مانند بازار وکیل است

است این بازار داری هشتی هشت ضلعی است که بازار را به دو بخش تقسیم کرده و به گونه ای که درسمت غرب به سرای مشیر و از سمت جنوب به اردوبازار منتقل می گردد. این هشتی که بازار مشیر را به بازار نو مشیر متصل می کند داری سقف مرتفعی است که بر فراز آن گنبد کم خیز نسبتاً بزرگی وجوددارد که این گنبد به وسیله کاربندی که به جرز دیوار متصل می شود. بر فراز گنبد کاشی کاری معقلی نیز روزنی وجود دارد که روی آن یک بار گیر چند وجهی مشاهده می شود کف هشتی نیز مانند کف سرای مشیر از قلوه سنگ پوشیده شده است. در این هشتی چهار حجره وجود دارد که به فاصله 2 پله از سطح زمین قرار گرفته اند. بالای این حجره ها منبت کاری با آجر دیده می شود. در ورودی چوبی بزرگتر نیز در ورودی بازار چهار سوق وجود دارد .سر در ورودی ضلع جنوبی بازار پسی از اردوبازار، کاشی کاری شده است. قرار دارد که بر روی آن نوشته شده است بازار نو مشیر درسال یک هزار و سیصد و هفتاد و یک هجری شمسی مطابق هزار و چهارصد و سیزده هجری قمری تکمیل و افتتاح شد. موقوفه مرحوم سلطان الحاجیه و معدل الملک .این ضلع دارای دالانی است که سنگ فرش شده است. سقف دالان نیز دارای عرق چین هایی است که در چهارگوش آن ترنج هایی آجر کاری شده است. در پیشانی سر در نیز دو لچکی از کاشی هفت رنگ وجود دارد. همچنین تصویری از خسرو و شیرین و تصویر دیگر از یوسف و زلیخا در این ضلع یافت می شود. دراین راسته 10 طاق نما نیز وجود دارد . هم اینک در بخش جنوبی دیواری نصب شده و آن را به دو بخش تقسیم کرده است بر سر در راسته شمالی باز نیز کتیبه ای است که در آن نوشته شده است : و الباقیات الصالحات خیر عند ربک ثواباً و خیر مرداً سال 1311 ه . ق . بازار مشیر، موقوفه حاجی معدل المک و سلطان الحاجیه . ضلع شرقی بازار شمالی دارای 6 حجره و ضلع غربی دارای 5 حجره است. در میان جرزها مغازه ها، طاقچه ای کوچک و برجسته برای چراغ های پیه سوز وجود دارد. درابتدای بازار یک آبنمای کوچک هشت ضلعی دیده می شود. پس از تعمیراتی که در این بازار صورت گرفته است، کف حجره ها و ایوان ها، سنگ فرش شده است. در این بازار انواع صنایع دستی و هنری یافت می شود. این بازار با دری به سبک قدیم، از هشتی مذکور جدا می شود.

__________________
آستانه سید علاءالدین حسین ع - شیراز

آرامگاه حضرت سید علاءالدین حسین، فرزند امام موسی کاظم (ع) و برادر حضرت شاه چراغ (ع) معروف به حسین کوچک است که در میدان آستانه در جنوب شرقی شیراز و در محله بالا کفت واقع شده است.

در اواخر قرن هشتم و اوایل قرن نهم، یعنی در زمان قتلغ خان حاکم فارس بنای اولیه آرامگاه سید علاءالدین حسین ساخته شد. آرامگاه درون باغی که به باغ قتلغ معروف بود، قرار داشت. بعد از مدتی باغ مزبور ویران گشت و قبر امام نیز ناپدید شد.در اواسط عهد صفوی شخصی به نام میرزا علی که از مدینه به شیراز آمده بود، قبر امام را پیدا نمود و آن را تعمیر اساسی کرد. بعد از آن خلیل سلطان ذوالقدر حاکم فارس (918-926) در زمان سلطنت شاه اسماعیل صفوی به تجدید بنا و تزیین آن پرداخت و در سال 923 کار تزیین آرامگاه را به پایان رساند.کتیبه ای که بر بالای حرم مطهر قرار دارد زمان اتمام تجدید بنا را در اشعاری که …؟ سروده است نشان می دهد:سال تاریخش بجو از خیرباقی والسلاماین بنا کز دولت سلطان خلیل آمد پدیددر سال 943 و در زمان شاه طهماسب صفوی کارهای تکمیلی آرامگاه به پایان رسید. در کتیبه دیگری که به خط ثلث نوشته شده و در داخل حرم قرار گرفته است درباره چگونگی انجام امور تکمیلی توضیحاتی داده شده است.در سال …؟ میرزا ابوالحسن خان مشیرالملک گنبد آرامگاه را که بر اثر زلزله صدمه دیده بود، مجددا” ساخت و در سال 1309 به دستور محمدرضا خان قوام الملک به آیینه کاری رواق آن پرداختند.شوریده شیرازی در مورد آیینه کاری حرم شعری سروده است که به خط نستعلیق عالی در اطراف ضریح نوشته شده است و در بیت آخر آن زمان آیینه کاری را بیان کرده است.روی نه افلاک از این آیینه ها آیین گرفت منطق شوریده بهر سال تاریخش سرود کف و ازاره های داخل آرامگاه از سنگ مرمر است. سقف و دیوارهای بنا نیز آیینه کاری شده است. در سال 1329 گنبد بنا را که چندین مرتبه بر اثر حوادث مختلف صدمه دیده بود برداشتند و در سال 1331 گنبد جدیدی را با اسکلت فلزی بر روی آن نصب کردند. در حال حاضر این گنبد با کاشی های معرق پوشیده شده و اطراف آن با کاشی های رنگین گل و بته دار مزین شده است.مرقد امامزاده در شاه نشین شمالی در حرم مربع شکلی که دیوارها و طاق آن آیینه کاری شده قرار گرفته است. ضریح چوبی امامزاده منبت کاری شده و بر روی آن شیشه نصب گردیده است. درب هایی برای داخل شدن به حرم وجود دارد که هر کدام از آنها چوبی است و منبت کاری شده هستند. یک درب دیگر از طلا که کار هنرمندان اصفهان است نیز برای حرم تهیه و نصب شده است. در اطراف این در قصیده ای از جمال جمالی شاعر معاصر شیرازی به صورت میناکاری نوشته شده است که دو بیت آخر آن ماده تاریخ است:این دو مصرع را جمالی از ره اخلاص عنوان سال شمسی و هلالی کرد حسب الامر فالیگشت این باب حوایج بوسه گاه اهل عرفان (1350 ش) از کرم یزدان دری بگشاد بر ارباب ایمان(1391 ق)
در زاویه جنوب غربی آرامگاه برجی مکعب شکل از سنگ های سفید ساخته شده که در چهار سوی آن ساعت هایی کار گذاشته اند.در زاویه جنوب شرقی آرامگاه نیز بنایی وجود دارد که متعلق به آرامگاه سید عبدالله حجاب (ضیاءالسلطان) است.

__________________
حمام وکیل

از بناهاي دوران كريم خان زند (1172-1193) در شيراز است كه به دستور وي در محله ميدان شاه، جنب مسجد وكيل (خيابان طالقاني) ساخته شد.
اين حمام كه به عنوان حمام عمومي شهر شناخته مي شد، داراي چهار قسمت مرتبط با يكديگر است. مدخل ورودي اين حمام هم اينك يك هشتي است كه در ابتدا وجود نداشته و دوره پهلوي احداث شده است. اين هشتي داراي سقفي با گچ كاري برجسته است. پس از آن سر بينه حمام به شكل هشت ضلعي منظم و وسيعي ديده مي شود كه بيشترين تزيينات را داراست. آهكبري هاي سقف و ديوارهاي اين قسمت مربوط به دوران كريم خاني بوده كه بيشتر به شكل طرح هاي گلداني است اما در زمان قاجاريه، آثار زنديه كلنگي شده و قاجاريان بر روي آن آهكبري هايي به شكل داستان هاي اساطيري (داستان شيرين و فرهاد، پيرزن و سلطان سنجر، بيژن و منيژه و معراج حضرت رسول) انجام داده اند، در حال حاضر نيز به جهت تنوع بيشتر طرح هاي قاجاري، يكي دو طرح زندي مرمت شده و در بقيه قسمت ها طرح هاي قاجاري حفظ شده اند. هورنور يا جامخانه هايي كه در سقف تعبيه شده اند، روشنايي اين بخش را تأمين مي كنند.
در اطراف اين سربينه، سكوهايي براي تعويض لباس ساخته شده و چهار حوض سنگي نيز جهت استحمام در آن وجود دارد.
ستون هاي اين حمام از جنس سنگ گندمك گوگرد دار و سخت است. اين ستون ها يك پارچه هستند و بر روي آنها به فرم هندسي، مقرنس گچي كم عمق ديده مي شود ولي مقرنس آن برجسته است.
در وسط محوطه سر بينه حوض كثيرالاضلاعي از سنگ ساخته شده و در يك سمت آن راهرويي است كه به هشتي دوم منتهي مي شود. در كف حمام چندين رج آجر آب خروده كار شده و بين آنها ساروج ريخته اند تا فشار آب را تحمل كند.
در دوران پهلوي حمام به دو بخش تقسيم شد. بخشي از آن سربينه حمام بود كه به زورخانه تبديل شد. در برزخ يا هشتي دوم كه به گرم خانه مي رود، قسمتي وجود داشته (در سمت راست ورودي هشتي دوم) كه ديواري ضخيم، قطور و توپر بوده و در بالاي آن (در پشت بام) حوض آبي بوده كه آب حمام از آغاز تأمين مي شده، پس از تبديل سر بينه به زورخانه، اين ديوار برداشته شده و راهي به خيابان طالقاني گشوده شد كه به در ورودي حمام تبديل گشت. هم اينك اين در مسدود و به ديوار تبديل شده است.
پس از عبور از هشتي دوم به گرمخانه حمام وارد مي شويم كه داراي سه خزينه آب گرم، آب سرد و آب ولرم است. در زير اين خزينه ها كانال هايي به نام گربه رو جهت گرم كردن حمام وجود دارد.
آب رساني به اين حمام از طريق چاهي در ضلع غربي (گاو چاه) صورت مي گرفت. در زير خزينه اصلي (آب گرم) تون حمام قرار دارد. در كف حمام نيز گربه روهايي وجود دارد كه در بدنه ديوار به دودكش ها منتهي مي شود. اين گربه روها علاوه بر آن كه گرماي اضافي را به كف حمام منتقل مي كند، دوده هاي ناشي از سوخت را نيز به بيرون هدايت مي كند.
در زمان پهلوي برخي از قسمت هاي حمام به نمره خصوصي تبديل شد. چنان كه از دو شاه نشين قرينه با دو حوض سنگي موجود در فضاي حمام، شاه نشين سمت راست به نمره خصوصي تبديل شد. هم اينك حوض سنگي آن از بين رفته است. دو شاه نشين اختصاصي ديگر پس از اين دو شاه نشين وجود دارد كه شاه نشين سمت راست در طرفين خزينه ها، به نمره خصوصي تبديل شده بود.
حمام وكيل كه به علت تغيير وضع حمام هاي عمومي از صورت قبلي خارج شده بود، در سال 1351 توسط اداره باستان شناسي مورد مرمت قرار گرفت.
اين بنا با شماره 917 در فهرست آثار ملي ايران به ثبت رسيده است

__________________

سرای مشیر

سراي مشير يا سراي گلشن از آثار دوره قاجاريه در شيراز است كه در انتهاي جنوبي بازار وكيل در گوشه شرقي آن قرار گرفته است.
اين سرا كه داراي طرح و نقشه اي دايره اي (هشت گوش) است، توسط ميرزا ابوالحسن خان مشيرالملك احداث شده است.
سر در ورودي سراي مشير، داراي دو طبقه كاشي كاري شده است كه چند لچكي نيز در آن قرار دارد. در بالاي آن نيز، به جهت نورگيري حجره هاي طبقه دوم سرا، پنجره اي مشبك از آجر قرار گرفته است.
رخ بام نيز از قطعات سنگ يكپارچه تهيه شده است. در دو طرف نماي سردر ورودي، دو اسپره كاشي كاري شده وجود دارد و بالاتر از آن، مقرنس هايي از كاشي قرار گرفته است.
در زير آن كتيبه اي كاشي كاري شده با زمينه لاجوردي و خط نستعليق عبارت سراي گلشن بناي مرحمت پناه حاجي ميرزا ابوالحسن خان مشيرالملك شيرازي را نشان مي دهد. در پايين كتيبه، دو سنگ مرمري قرار گرفته كه بر روي آنها در سه سطر عبارتي در بيان اهداف تأسيس سرا، حجاري شده است و در پايان نيز تاريخ 1282 ه.ق قيد شده است. در دو طرف اين دو سنگ، دو حاشيه كاشي كاري مزين به شاخ و گل و برگ، قرار گرفته است.
دو پله از دو تخته سنگ يك پارچه، در ورودي اين سرا به سوي دالان ورودي قرار دارد. در عرق چين سقف دالان ورودي ترنج هايي بر وري قطعات كاشي كاري وجود دارد. سراي مشير داراي دو طبقه است كه كف پوش طبقه اول از قلوه سنگ و طبقه دوم سنگ و آجر است. در هر طبقه حجره هايي وجود دارد و در جلو حجره ها، ايواني قرار گرفته است. حجره هاي طبقه دوم يكتو هستند و مرزهاي لچكي هاي آن كاشي كاري شده است.
مدخل ورودي سرا، كاسه پوش بزرگي است كه به يك شاه تويزه تكيه كرده است.
حجره هاي طبقه يا اشكوب اول، تودرتو مي باشد و به وسيله راهرويي به حياط متصل مي شوند. اين حجره ها داراي درهاي چوبي منبت و مشبكي هستند كه از چوب ساج ساخته شده اند.
سه رشته پلكان در سه ضلع مختلف طبقه اول را به طبقه دوم متصل مي كند. طبقه يا اشكوب دوم در لبه ايوان داراي فخرمدين است.
اين بنا خود به شكل هشت ضلعي است كه اتاق ها در هشت ضلع آن قرار گرفته است. در وسط حياط نيز حوض بزرگ هشت ضلعي اي قرار دارد كه لبه و پاشويه آن از سنگ هاي مختلف يكپارچه ساخته شده است و در آن سه فواره وجود دارد. در چهار طرف اين حوض، باغچه هايي قرار گرفته است و در آن درخت نارنج پرورش يافته است.
كف پوش سراي مشير، قطعات كوچك سنگ است. در ضلع شمالي اين سرا، در فضاي بسته هشت ضلعي، ساختمان هايي قرار گرفته كه داراي سقف مرتفعي است كه كاشي كاري و مقرنس كاري شده است. در وسط گنبد آن نيز، بادگيري وجود دارد كه در دهانه آن اشعاري مشتمل بر نام چهارده امام، با خط نستعليق بر روي كاشي نگاشته شده است. اين ساختمان مدتي در اختيار سازمان جلب سياحان فارس قرار گرفت. آنها نيز در اين محل قهوه خانه اي به سبك قهوه خانه هاي قديمي احداث نمودند كه هم اينك از آن اثري نيست.
در ضلع جنوبي حياط نيز تالار و اتاق هايي در بخش هاي بالا و پايين قرار دارد.
در ضلع شرقي و غربي حياط، مغازه ها و راهروهايي وجود دارد كه در مغازه ها همگي ارسي هاي چوبي است كه با شيشه هاي رنگي تزيين شده است.
معماري اين بنا، برگرفته از معماري كاروانسراهاي صفوي است.
در زمان پهلوي به دستور فرح ديبا، كاشي هاي ريخته و درك هاي فرسوده و شكسته اين بنا مرمت شد. اين بنا با رنگ زرد و طرح هاي گلداني معرف سبك اختلاط است كه در زمان قاجاريه رايج شده بود. سازمان ميراث فرهنگي، اين بنا را در سال 1347 ه.ش . با شماره 424 به ثبت تاريخي رسانيد.

__________________
آرامگاه خواجوی کرمانی

آرامگاه خواجو در شمال شيراز، در دامنه كوه صبوي و در ابتداي جاده شيراز - اصفهان، در تنگ الله اكبر قرار گرفته است. قبر وي مشرف بر دروازه قرآن مي باشد. آب چشمه معروف ركناباد نيز از كنار مقبره خواجو مي گذرد.
اين آرامگاه در سال 1315 شمسي با اعتبارات اداره فرهنگ فارس ساخته شد. محل آرامگاه در محوطه اي بدون سقف قرار دارد. در وسط صفه آن سنگ قبري است كه بالاي آن محدب و داراي برآمدگي است. روي اين سنگ كتيبه اي كه بيانگر قبر خواجو باشد وجود ندارد. فقط بالاي سنگ عبارت: كل من عليها فان و يبقي وجه ربك ذوالجلال و الاكرام به خط ثلث نوشته شده است.
در بالا و پايين قبر نيز دو ستون سنگي كوتاه قرار دارد كه طبق رسم آن زمان در بالا و پايين قبور عرفا و شعرا وجود داشته است. در سال 1337 شمسي اداره باستان شناسي فارس اقدام به ساخت يك اطاق در قسمت شمالي محوطه آرامگاه كرد. در پيشاني اين اطاق دو غزل از غزليات خواجو به خط نستعليق بر روي كاشي هاي آنجا نوشته شده است. با اين مطلع:

دوش مي كردم سؤال از جان كه آن جانانه كو؟ گفت: بگذر زان بت پيمان شكن پيمانه كو؟ …

و ديگر به مطلع

صبحدم دل را مقيم خلوت جان يافتم از نسيم صبح بوي زلف جانان يافتم …

كه هم اينك اين اتاق تبديل به فرهنگسراي خواجو گرديده است.
كمي بالاتر از مقبره خواجو 3 غار به چشم مي خورد. يكي از آنها غاري است كه محل عبادت و رياضت زهاد و مشايخ بوده و خواجو نيز مدتي در آن جا به عبادت مشغول بوده است.
غار ديگر كه در دهانه آن طاقي ضربي از نوع طاق كجاوه اي از سنگ و آجر زده شده محل قبر خواجه عمادالدين محمود، وزير معروف شاه شيخ ابواسحاق اينجو است.
در كنار اين غار نقش برجسته اي از جنگ رستم و شير ديده مي شود كه به دستور حسينعلي ميرزا فرمانفرماي فارس در سال 1218 ه.ق ساخته شده است. در كنار آن نيز نقش برجسته ناتمامي از فتحعلي شاه قاجار و دو تن از پسرانش به چشم مي خورد. در دو طرف اين نقش برجسته دو نيم ستون به سبك ستون هاي دوره زنديه در درون كوه كار شده است.
در سال 1370 به همت دانشكده ادبيات دانشگاه كرمان، كنگره بزرگداشت خواجو در كرمان برگزار شد و مراسم اختتاميه اين كنگره در شيراز انجام شد. با همين انگيزه به همت شهرداري شيراز و استانداري فارس، آرامگاه خواجو مرمت و بازسازي شده كه شامل بازسازي كف و بدنه و ايجاد يك سري ديواره هاي عمودي با مصالح سنگ است. هم چنين مجسمه اي از سر و صورت خواجه از سنگ تراشيده شده، در اين مكان قرار گرفته است. بناي آرامگاه خواجوي كرماني به شماره 916 در فهرست آثار تاريخي به ثبت رسيد.

__________________

_____________

+ نوشته شده توسط هومن در دوشنبه نوزدهم مرداد 1388 و ساعت 8:55 |


آستانه سید علاءالدین حسین ع - شیراز

آرامگاه حضرت سید علاءالدین حسین، فرزند امام موسی کاظم (ع) و برادر حضرت شاه چراغ (ع) معروف به حسین کوچک است که در میدان آستانه در جنوب شرقی شیراز و در محله بالا کفت واقع شده است.

در اواخر قرن هشتم و اوایل قرن نهم، یعنی در زمان قتلغ خان حاکم فارس بنای اولیه آرامگاه سید علاءالدین حسین ساخته شد. آرامگاه درون باغی که به باغ قتلغ معروف بود، قرار داشت. بعد از مدتی باغ مزبور ویران گشت و قبر امام نیز ناپدید شد.در اواسط عهد صفوی شخصی به نام میرزا علی که از مدینه به شیراز آمده بود، قبر امام را پیدا نمود و آن را تعمیر اساسی کرد. بعد از آن خلیل سلطان ذوالقدر حاکم فارس (918-926) در زمان سلطنت شاه اسماعیل صفوی به تجدید بنا و تزیین آن پرداخت و در سال 923 کار تزیین آرامگاه را به پایان رساند.کتیبه ای که بر بالای حرم مطهر قرار دارد زمان اتمام تجدید بنا را در اشعاری که …؟ سروده است نشان می دهد:سال تاریخش بجو از خیرباقی والسلاماین بنا کز دولت سلطان خلیل آمد پدیددر سال 943 و در زمان شاه طهماسب صفوی کارهای تکمیلی آرامگاه به پایان رسید. در کتیبه دیگری که به خط ثلث نوشته شده و در داخل حرم قرار گرفته است درباره چگونگی انجام امور تکمیلی توضیحاتی داده شده است.در سال …؟ میرزا ابوالحسن خان مشیرالملک گنبد آرامگاه را که بر اثر زلزله صدمه دیده بود، مجددا” ساخت و در سال 1309 به دستور محمدرضا خان قوام الملک به آیینه کاری رواق آن پرداختند.شوریده شیرازی در مورد آیینه کاری حرم شعری سروده است که به خط نستعلیق عالی در اطراف ضریح نوشته شده است و در بیت آخر آن زمان آیینه کاری را بیان کرده است.روی نه افلاک از این آیینه ها آیین گرفت منطق شوریده بهر سال تاریخش سرود کف و ازاره های داخل آرامگاه از سنگ مرمر است. سقف و دیوارهای بنا نیز آیینه کاری شده است. در سال 1329 گنبد بنا را که چندین مرتبه بر اثر حوادث مختلف صدمه دیده بود برداشتند و در سال 1331 گنبد جدیدی را با اسکلت فلزی بر روی آن نصب کردند. در حال حاضر این گنبد با کاشی های معرق پوشیده شده و اطراف آن با کاشی های رنگین گل و بته دار مزین شده است.مرقد امامزاده در شاه نشین شمالی در حرم مربع شکلی که دیوارها و طاق آن آیینه کاری شده قرار گرفته است. ضریح چوبی امامزاده منبت کاری شده و بر روی آن شیشه نصب گردیده است. درب هایی برای داخل شدن به حرم وجود دارد که هر کدام از آنها چوبی است و منبت کاری شده هستند. یک درب دیگر از طلا که کار هنرمندان اصفهان است نیز برای حرم تهیه و نصب شده است. در اطراف این در قصیده ای از جمال جمالی شاعر معاصر شیرازی به صورت میناکاری نوشته شده است که دو بیت آخر آن ماده تاریخ است:این دو مصرع را جمالی از ره اخلاص عنوان سال شمسی و هلالی کرد حسب الامر فالیگشت این باب حوایج بوسه گاه اهل عرفان (1350 ش) از کرم یزدان دری بگشاد بر ارباب ایمان(1391 ق)
در زاویه جنوب غربی آرامگاه برجی مکعب شکل از سنگ های سفید ساخته شده که در چهار سوی آن ساعت هایی کار گذاشته اند.در زاویه جنوب شرقی آرامگاه نیز بنایی وجود دارد که متعلق به آرامگاه سید عبدالله حجاب (ضیاءالسلطان) است.

















بقعه سید علاءالدین حسین (ع)


تعداد تصوير : 6


فرزند امام موسی کاظم و برادر شاهچراغ است و آنرا در شیراز " آستانه " گویند ، در محله بالاکف واقع است . گنبدش را که از صدمه زلزله منهدم شده بود ، مرحوم مشیر الملک ( میرزا ابوالحسن خان ) بر پا داشت و تمام رواق مطهر را قوام الملک ( محمد رضا خان ) آینه کاری کرد و اشعاری را جناب شوریده در تاریخش سروده که با خط نستعیلق نوشته شده و در اطراف ضریح زیر شیشه نصب گردیده است . حرم مربع شکل است و یک شاه نشین دارد که قبر مطهر در ابتدای آن است . دیوارهای حرم و زیر گنبد آینه کاری شده و در ساقه گنبد دور تا دور کتیبه با خط ثلث بسیار عالی سوره " هل اتی " را با قلم درشت بر کاشی نوشته اند . طاق روی قبر نیز آینه کاری شده است . در حال حاضر دو در برای ورودی به حرم وجود دارد که سر در هر دو در سال 1338 ه .ش آینه کاری شده و دو جفت در منبت کاری بر آنها نصب است . ازاره حرم را تا ارتفاع دو متر سنگ مرم نصب کرده اند .







 

حسین بن‏موسی آئینه روایت

حسین بن موسی یکی از فرزندان امام کاظم(ع) است وی از جمله همراهان‏احمد بن موسی(ع) بوده است و در حدود سال 202 ه. ق از مدینه عازم ایران شد ودر شیراز به شهادت رسید.

حضرت حسین بن موسی در برخی منابع به سید علاءالدین حسین ملقب گردیده است.

«سید علاءالدین حسین بن موسی الکاظم برادر کهتر شاهچراغ است‏به سن سیزده سال‏بود شهادت او بعد از تفرقه امامزادگان در شیراز در محله باغ قتلغ اتفاق افتاد.

قتلغ در شیراز باغی داشت که باغبانش مردی دیندار و با مروت بود. باغبان درشبهای جمعه در مکانی بلند نوری را مشاهده می‏کرد قتلغ خان مالک این باغ نیز این‏نور را مشاهده کرد دستور داد که محل مزبور را بررسی کنند. قبری یافتند «پس ازباز کردن قبر، جسدی بزرگ و باعظمت و شکوه یافتند. جسد در کمال شادابی و زیبایی‏بود در یک دست صاحب جسد قرآن مجید و در دیگر دستش شمشیری قرار گرفته بود. باعلامت و نشانه‏هایی دانستند که قبر متعلق به حسین بن موسی(ع) است. قتلغ خان‏آنگاه فرمان داد که قبه و بارگاهی عالی بر سر آن مقبره بنا کردند.»

علامه مجلسی و فرصت‏الدوله شیرازی معتقدند که حضرت حسین بن موسی(ع) در همین باغ شهیدشده اما قبر ایشان در زمان صفویه آشکار گردید.

ولی گزارش ابن جنید شیرازی به زمان حادثه نزدیکتر است. پس از آشکار شدن قبرحسین بن موسی بارگاهی بر قبر ایشان برافراشته شد. با تحقیق و بررسی اوضاع قرن‏هفتم به بعد چنین نتیجه‏گیری می‏شود که برخی حاکمان فارس مردانی خیراندیش و صالح‏بوده‏اند. آنان احترام علماء و بزرگان دینی را پاس می‏داشتند در آبادانی قبورائمه دین و اولیاء سعی فراوان داشتند.

لذا علیرغم جو حاکم بر ایران آن روز شهر شیراز دارای موقعیت ویژه‏ای بوده است.

علیرغم اینکه هنوز تشیع در اقلیت‏بودند، اما آنان توانستند در حفظ آثارامامزادگان اقدامهای اساسی انجام دهند. پس از آشکار شدن قبر مطهر حسین بن‏موسی(ع) هر روز بهتر از گذشته بارگاه او توسعه می‏یافت. تا اینکه «مردی به نام‏میرزا علی از مدینه به شیراز آمد و در شیراز مسکن گزید و بر سر قبر سیدعلاءالدین قبه و بارگاهی رفیع ساخت و املاک و باغهای زیادی را هم وقف آن کرد وپس از مرگ وی تولیت موقوفه به دست پسرش میرزا نظام‏الملک که از وزرا بود، رسیدو پس از او به نوادگانش منتقل شد.

سلطان خلیل که از طرف شاه اسماعیل صفوی حاکم شیراز بود، در سال 810 ه. ق این‏بقعه را تخریب و آن را تعمیر و تکمیل نمود.»

پس از چندی به سبب زلزله‏ای که‏در شیراز رخ داد گنبد بارگاه این امامزاده جلیل‏القدر در معرض تخریب قرار گرفت‏که توسط مرحوم مشیرالملک (میرزا ابوالحسن خان) تجدید بنا گردید و رواق حرم راهم مرحوم قوام الملک (محمدرضا خان) آینه‏کاری نمود.

حرم مطهر حسین بن موسی(ع)مربع شکل است، دور تا دور گنبد کتیبه است و سوره «هل اتی‏» بر آن نقش بسته‏است، هم اکنون طرحی به نام حرم تا حرم در دست اجراست. با تکمیل این طرح حرم‏مطهر حسین بن موسی(ع) به حرم مطهر احمد بن موسی(ع) اتصال پیدا می‏کند.

بارگاه حضرت حسین بن موسی در شیراز به آستانه مشهور و معروف است.

مردم به سبب کراماتی که از این بقعه مبارک دیده‏اند احترام ویژه‏ای برای آن‏قائل هستند. در بین ایام هفته، شب دوشنبه برای زیارت حضرت حسین بن موسی شب‏خاصی است. همچون مسجد جمکران قم که شبهای چهارشنبه از اقصی نقاط ایران در آنجاحضور می‏یابند بارگاه نورانی این امامزاده در شبهای دوشنبه مملو از مریدان وشیفتگان آن حضرت است.

ارادتمندان به این خاندان، شبهای دوشنبه را تا صبح در این مکان مقدس بیتوته‏می‏کنند و به عبادت و راز و نیاز می‏پردازند.

در شهرستان طبس بقعه‏ای است که مردم آن دیار معتقدند که متعلق به حسین بن‏موسی(ع) است، اما گزارش‏ها و حکایات موجود حاکی از این است که حسین بن موسی(ع)همراه برادرانش احمد بن موسی و محمد بن موسی بوده و طبعا همزمان با آنها درشیراز به شهادت رسیده است.

البته این احتمال وجود دارد که در جریان هجوم به کاروان احمد بن موسی برادرخردسال ایشان گریخته و مخفی شده و بعدها در طبس از دنیا رفته باشد.

+ نوشته شده توسط هومن در دوشنبه نوزدهم مرداد 1388 و ساعت 8:54 |


Powered By
BLOGFA.COM